او در اثر تير باران دشمن به روى زمين افتاد در حالى كه مىگفت خدايا ! اين گروه را لعنت كن همانند لعن قوم عاد و ثمود و سلام مرابه پيامبرت برسان . خدايا ! اين زخمها را براى درك ثواب تو در راه يارى فرزند پيامبرت بر جان خريدم . آنگاه رو به امام عليه السلام گفت : آيا به عهد خود وفا كردم اى پسر رسول خدا ؟ امام فرمود : آرى تو در بهشت پيشاپيش من قرار خواهى داشت . « 1 » « ابو ثمامه » كه نماز را به ياد آورد نامش « عمرو بن عبداللَّه » است كه از تابعين بوده و در جنگها با اميرمؤمنا عليه السلام بود . « ابو ثمامه » از كسانى بود كه براى امام عليه السلام نامه نوشت و از فرماندهان مسلم بن عقيل بود كه با سپاهيان خود دارالامارهء عبيداللَّه‌بن زياد را محاصره كردند ، ولى پس از پيمان شكنى مردم و تنها گذاشتن مسلم به صورت مخفيانه زندگى مىكرد . روز عاشورا به امام حسين عليه السلام عرض كرد : يا ابا عبداللَّه ! تصميم گرفته‌ام كه به ياران خود ملحق شوم و خوش ندارم كه زنده بمانم و تو را كشته ببينم . پس امام عليه السلام به او اجازه داد و فرمود : ما هم بعد از ساعتى به شما ملحق مىشويم . ابو ثمامه پيكار جانانه‌اى كرد و در اين ميان جراحتهاى زيادى به روى وارد شد . سرانجام پسر عموى او كه سابقه دشمنى نيز با او داشت به نام « قيس بن عبداللَّه صائدى » او را به شهادت رساند . شهادت ابوثمامه بعد از شهادت حرّ بن يزيد رياحى بوده است . « 2 » آرى ! اينها همه نمونه هايى بود از كسانى كه براى رسيدن به آرزوهاى مقدّس خود از جان خويش گذشتند و براى تحقق آمال مقدّس خود از هيچ كوششى دريغ نكردند .

--> ( 1 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 246 . ( 2 ) - ابصار العين ، ص 69 ، به نقل از قصهء كربلا ، ص 310 .